De deuren van de kapel gaan open en terwijl we met de kist het kerkhof op lopen horen we achter ons de klanken van de sopraan, die “When I am laid in earth” zingt, wegebben.

Na de laatste woorden bij het graf, zet de soliste een heel mooi lied in zonder instrumentale begeleiding. Terug bij de auto hoor ik haar nog zingen!

Iedere spreker kiest zelf een lied. Zo zijn de teksten en de muziek perfect op elkaar afgestemd… Héél bijzonder!

Mijn moeder was zeer gelovig, maar wij kinderen hebben er, eerlijk gezegd, weinig mee. Uit het brede standaard repertoire hebben we een keuze gemaakt, waar de kerkmuziek in zit, die zij graag hoorde. Maar ook muziek waar wij meer mee hebben, zoals “Afscheid nemen bestaat niet” van Marco Borsato.

Op de begraafplaats is een kleine kapel. Wij hebben niet gekozen voor een uitgebreide dienst, maar juist voor een klein afscheid met afsluitend een live gezongen Ave Maria.